Мозокот на лицата што се глуви од рано детство се реорганизира за да му даде предност на периферниот вид. Таа промена се случува изненадувачки рано во визуелниот пат, дури и пред сигналите да стигнат до главниот центар за вид. Ова е пример за невропластичност, способноста на мозокот да ги менува своите невронски врски и функции како одговор на различни искуства, состојби или надворешни влијанија. Нова студија, која користела снимање на мозокот, детално истражила како се приспособува визуелниот систем кај лицата со тешко оштетување на слухот, пишува „Сајенс алерт“.

Рана реорганизација на визуелниот систем

Тим од психолози и невронаучници од Обединетото Кралство покажа дека мозокот на лицата со оштетување на слухот посветува релативно поголем дел од раниот визуелен систем на крајните рабови на видното поле. Сметаат дека тие ефекти би можеле да бидат важни за откривање потенцијални опасности од опкружувањето.

- Без звучни сигнали, глувите лица го користат видот како систем за рано предупредување за настани на периферијата. Глувите и наглувите возрасни лица всушност покажуваат подобри резултати во периферни задачи кои вклучуваат откривање или насочување на вниманието кон подвижни мети - наведуваат истражувачите.

Методологија на истражувањето

Истражувачите собрале 16 возрасни учесници со рано и тешко оштетување на слухот и контролна група од 16 лица со уреден слух. Користеле структурна и функционална магнетна резонанција (МРИ) за анализа на невралната структура и за таканареченото ретинотопно мапирање. Со таа техника се утврдува кои подрачја од мозокот реагираат на различни локации во видното поле.

Целта била да се спореди активноста на мозокот со видните полиња на поединците во двете групи. Научниците го пресметале уделот на активни единици на мозочното ткиво (воксели) за концентрични зони на видното поле, од централниот фокус кон периферијата, за да анализираат кои делови од мозокот најсилно реагираат на кој дел од видот. 

Невронски промени во мозокот

Резултатите укажуваат на тоа дека активноста на LGN кај глувите лица е релативно повеќе насочена кон периферниот вид во споредба со лицата што слушаат. Тоа е доказ дека визуелната реорганизација во мозокот започнува барем во LGN. Интересно е што истражувачите не пронашле значајна разлика во волуменот на самиот LGN помеѓу двете групи.

Таа невронска склоност кон периферниот вид се задржала и во понатамошните системи за обработка, конкретно во примарниот визуелен кортекс V1. Ниту таму немало разлика во вкупниот волумен помеѓу групите, но било откриено дека волуменот е поинаку распореден.

Глувите лица покажале неврална предност за периферниот вид, додека лицата што слушаат имале предност за централниот вид. Тие разлики во волуменот одразувале промени во површината на кортексот, а не во неговата дебелина.

Компензација со одредена цена

Се чини дека поголемото потпирање на видот во текот на животот кај лицата со рано и тешко оштетување на слухот е поврзано со компензациска пластичност во LGN и V1. Мозокот така се приспособува поради недоволно искористените слушни системи.

Студијата сепак не покажува дека глувите лица гледаат подобро во секоја ситуација. Истражувачите истакнуваат дека се работи за визуелен компромис и откриваат прераспределба на невралните ресурси кај лицата со рана глувост, со поголем приказ на периферијата на површината на кортексот, но со цена на помали прикази на централното видно поле.

Прелиминарната анализа, чиј примерок бил премал за валидно статистичко тестирање, покажа дека најголемото зголемување на склоноста кон периферниот вид било видливо кај глувите лица што научиле британски знаковен јазик како свој прв јазик.

Истражувачите наведуваат и дека невронските разлики би можеле да потекнуваат од уште поран извор - самата мрежница.