Судот за работни спорови во Бразил го потврди отказот без право на отпремнина за работник кој во текот на 2025 година отворил боледување дури 88 пати.

Во одредени периоди, додека бил на боледување, според доказите што ги достави компанијата, ја извршувал должноста пастор.

Случајот го разгледуваше Втората работна судска инстанција во Сао Каетано до Сул, во поширокото подрачје на Сао Паоло.

Работодавецот доставил до судот фотографии од социјалните мрежи на верската заедница на кои се гледа дека работникот држи говори и учествува на верски настани во периодите за кои имал лекарско оправдување за отсуство од работа.

Работникот, вработен како оператор во производство, во текот на 2025 година доставил 88 лекарски потврди со кои, во различни периоди, му се препорачувало мирување, отсуство од работа и ограничување на физичката работа.

Меѓу доказите што ги приложи компанијата се наоѓаше и фотографија на која работникот предводи верски собир во период кога, според медицинската документација, бил отсутен поради цервикалгија, односно болки во пределот на вратот.

Работодавецот наведе дека отказот немал врска со верските убедувања на вработениот, туку со вршењето активности кои биле во спротивност со медицинските препораки врз основа на кои отсуствувал работникот.

Работникот го оспори отказот пред судот тврдејќи дека компанијата конструирала причина за незаконски прекин на работниот однос. Се повика и на заштитата на работното место предвидена со колективниот договор, како и на правото на слобода на вероисповед.

Тој, исто така, наведе дека здравствените проблеми му се влошиле по промените на работното место по враќањето од боледување и дека работодавецот не ги зел предвид неговите физички ограничувања.

Судијката Изабела Парели Хадад Флајт заклучи дека вршењето верски активности за време на оправданото отсуство, во околностите утврдени во постапката, ја нарушило довербата неопходна за продолжување на работниот однос.

Во пресудата е наведено и дека работникот примал плата за време на отсуството, додека истовремено вршел активности на верски лидер. Судот укажа дека пасторите, иако по правило немаат класичен работен однос со верската заедница, можат да примаат паричен надоместок за издршка, познат како пастирски надоместок.

Врз основа на изведените докази, судот ја потврди оправданоста на отказот и го одби барањето на работникот за враќање на работа, како и барањето за исплата на плати и други примања за спорниот период.

Постапката, сепак, не е правосилно завршена, а работникот сè уште има можност да поднесе жалба.

Извор: 021.rs
Фото: Magnific