Кога ChatGPT за првпат се појави, првата реакција на образовните институции ширум светот беше - паника. Стравувајќи дека учениците масовно ќе го користат за мамење и пишување есеи, училиштата во Њујорк беа меѓу првите што целосно го забранија пристапот до алатката на нивните мрежи и уреди. Но, само неколку месеци подоцна, наративот се промени. Од целосна забрана, сега се преминува кон интеграција. Зошто?

Од „непријател“ до алатка за критичко размислување
Образовните лидери сфатија дека забраната на вештачката интелигенција е како забрана на калкулаторот или интернетот - невозможна и контрапродуктивна. Наместо да го кријат ChatGPT, наставниците сега се охрабруваат да го користат како „партнер во размислувањето“.
Идејата е следна: наместо ученикот да побара од AI да му напише есеј, наставникот бара од ученикот да генерира одговор преку AI, а потоа критички да го анализира – каде погрешил роботот, кои факти недостигаат и како тој текст може да се подобри.

Што значи ова за иднината на образованието?
Овој пресврт во Њујорк испраќа силна порака и до нашиот образовен систем. Писменоста за вештачка интелигенција (AI Literacy) наскоро ќе биде исто толку важна колку и компјутерската писменост.
Експертите предвидуваат дека домашните задачи ќе се променат: помалку ќе се цени меморирањето факти (бидејќи AI го прави тоа подобро), а повеќе ќе се оценува способноста на студентот да поставува вистински прашања и да ги поврзува информациите.