Бројката на вагата често се смета за еден од најважните показатели за физичката состојба, но одговорот на прашањето колку килограми „би требало“ некој да има не е толку едноставен. Две лица со иста висина можат да имаат сосема различна физичка градба, мускули и процент на масно ткиво, па со самото тоа и истата тежина нема да значи исто за двајцата.

На телесната тежина влијаат многу фактори, меѓу кои се годините, полот, мускулната маса и самата телесна конституција.

Еден од најпознатите начини за процена е индексот на телесна маса, односно БМИ (Индекс на телесна маса). Се добива така што телесната тежина изразена во килограми се дели со квадратот на висината изразена во метри.

Меѓутоа, БМИ има значителни ограничувања. Еден од проблемите е што не прави разлика меѓу мускулната и масната маса. Поради тоа, лице со големо количество мускули може да има висок БМИ, иако нема прекумерно количество телесни масти.

Постои и поинаков начин за одредување на телесната тежина кој во пресметката вклучува повеќе фактори. Станува збор за Крефовата формула, која покрај висината, ги зема предвид и годините и телесната градба.

Според оваа метода, луѓето се делат на лица со просечна, ситна и крупна телесна градба.

За лице со просечна телесна градба се користи формулата:

((висина во см - 100) + (години : 10)) × 0,9

Така, на пример, за лице високо 165 сантиметри кое има 30 години, според оваа пресметка се добива следниот резултат:

((165 - 100) + (30 : 10)) × 0,9 = 61,2 килограми.

Кај крупна телесна градба, резултатот дополнително се множи со 1,1:

((висина во см – 100) + (години : 10)) × 0,9 × 1,1

За истото лице високо 165 сантиметри и старо 30 години, резултатот би изнесувал приближно 67,3 килограми.

Кај ситна телесна градба се користи дополнителен фактор од 0,9:

((висина во см – 100) + (години : 10)) × 0,9 × 0,9

Во тој случај, за лице високо 165 сантиметри и старо 30 години, вредноста би изнесувала околу 55,1 килограми.

Сепак, ниту еден од овие резултати не треба да се гледа како строго одредена „идеална“ тежина. Крефовата формула претставува само еден од начините за добивање вредност и не може сама по себе да покаже дали нечија телесна тежина е здрава.

Поради тоа, при процената на здравствените ризици се сметаат и други параметри. Еден од нив е обемот на струкот, бидејќи местото на кое се таложи масното ткиво исто така е многу важно.

Едно од правилата е дека обемот на струкот би требало да биде помал од половината од телесната висина. Според тоа правило, кај лице високо 170 сантиметри, обемот на струкот би требало да биде помал од 85 сантиметри.

Исто така, може да се разгледа и односот меѓу обемот на струкот и колковите. Повисокиот однос може да укажува на поизразено таложење на масно ткиво во пределот на стомакот, што се поврзува со зголемен здравствен ризик.

Затоа, една бројка на вагата не може да даде комплетна слика. Телесната градба, количеството мускулно и масно ткиво, обемот на струкот, физичката кондиција и другите здравствени показатели се многу поважни кога се проценува дали нечија тежина е соодветна.

Извор: Nova.rs
Фото: Magnific