Повеќето совети за одржување на менталната острина се едноставни: читајте, учете нови работи, решавајте загатки и бидете ментално активни.

Но постои и една посуптилна замка - преголемото потпирање на сопственото искуство.

Со годините собираме проверени решенија, аргументи и начини на постапување кои веќе ни помогнале. Тоа нè прави поефикасни, но може да има и друга страна: почнуваме секој нов проблем да го решаваме на стар начин.

Психолозите ова го нарекуваат ефект на фиксација - кога првото решение што ни паѓа на ум нè спречува да забележиме подобро решение.

Истото се случува и при објаснување на работите. Кога еднаш ќе научиме добро да објаснуваме нешто, често само ја повторуваме истата формула наместо повторно да размислиме како и зошто функционира тоа што го објаснуваме.

Така можеме да стекнеме впечаток дека нешто го разбираме многу подлабоко отколку што навистина го разбираме. Тоа станува очигледно кога ќе се обидеме да го објасниме чекор по чекор.

Грешките можат да ни помогнат да учиме

Истражувањата покажуваат дека активното обидување да се сетиме на одговорот е поефикасно од повторното читање на материјалот.

Слично е и со учењето преку грешки. Кога прво ќе се обидеме да го најдеме точниот одговор, па дури потоа ќе го дознаеме, често учиме подобро отколку кога одговорот ни е даден веднаш.

Затоа менталното вежбање не значи само да бидеме активни. Важно е понекогаш да се најдеме во ситуации во кои не го знаеме одговорот однапред и можеме да погрешиме.

Решавањето крстозбори, на пример, е корисно ако навистина ве предизвикува. Но ако постојано решавате задачи во кои веќе сте добри, тоа не значи нужно дека напредувате.

Искуството не е проблемот

Ова не значи дека искуството и проверените решенија се лоши. Напротив, токму тие ја создаваат стручноста. Искусниот лекар, на пример, не треба секоја одлука повторно да ја носи од почеток. Тоа би го направило побавен, а не поостроумен. Проблемот настанува кога повеќе ништо не нè тера да размислуваме поинаку.

Затоа вистинското прашање не е дали се потпираме на она што веќе го знаеме, туку дали во текот на неделата имаме нешто што не можеме да го решиме со старите, проверени методи.

Бидејќи умот што е запоставен лесно се забележува. Но умот што постојано функционира по старите шеми може да изгледа брз, остар и ефикасен додека всушност сè помалку размислува на нов начин.

Извор: forbes.vijesti.me
Фото: Magnific