Јули 1988: Ги испративме, благо кажано, во неизвесност. И веста потоа долго патуваше, а колку напорно се стасуваше до тоа далечно Монтевидео.

Знаевме:

Нашата репрезентација во главниот град на Уругвај ќе го игра својот прв натпревар во понеделник попладне по тамошно време, односно во понеделник навечер по наше време. Објаснето е: ако натпреварот заврши во 19 часот по нивно време, кај нас во тој момент ќе биде полноќ, меѓу понеделник и вторник.

Со оглед на тоа дека телеграмата оттаму, како што ни беше кажано пред средбата, треба да патува барем два-три часа, а понекогаш и повеќе, првиот извештај може да се очекува дури во вторник рано наутро...

Како да се заборави изгледот на спортската страница на „Политика“ од 15 јули 1930 година кога тоа е нешто најубаво што се запаметило од детството...

На целата страница, на сите пет колони, во наднасловот стоеше: „Успесите на Европејците во Монтевидео“, а во насловот: „Југославија го тепаше Бразил со 2:1 (2:0)“ и во поднасловот: „За Југославија голови дадоа Тирнаниќ и Бек...“

Извештајот го пренесуваме во целост:

Монтевидео, 14 јули (радиограм)

Денес попладне во 3 часот по американско време започна натпреварот меѓу репрезентациите на Југославија и Бразилија. Натпреварот се одигра на големиот нов стадион пред огромен број публика. Појавувањето на нашите играчи публиката го поздрави со воодушевено ракоплескање, а исто така и тимот на Бразилците кои ги изведоа своите најдобри играчи за оваа средба.

Откако беа извршени вообичаените формалности околу изборот на страните, играта започна со силно темпо. Нашите играчи со извонреден елан тргнаа веднаш во напад. Нервоза се чувствуваше и кај двете страни. Меѓутоа, борбеноста и желбата за победа кај нашите играчи беше изразена во толкава мера што веќе во првите моменти од првото полувреме можеше да се види дека одличниот бразилски тим има опасен и жилав противник.

Репрезентацијата на Југославија излезе на теренот во сини дресови со државниот грб на градите. Бразилците исто така во дресови со своите бои.

Нашиот тим се појави во најсилниот состав:

На голот: Јакшиќ.
Бекови: Ивковиќ и Михаиловиќ.
Среден ред: Арсенијевиќ, Стевановиќ, Ѓокиќ.
Напад: Тирнаниќ, Марјановиќ, Бек, Вујадиновиќ, Секулиќ.

Првото полувреме несомнено му припадна на тимот на Југославија, но и Бразилците извршија низа сериозни напади кон нашиот гол. Со наизменичните напади кои се редеа, нашите честопати беа надмоќни, а таа надмоќност на Југославија беше потврдена со сигурен резултат од 2:0 во првото полувреме.

По вториот гол, Југословените целосно загосподарија со теренот. Бразилците во повеќе наврати се обидуваа да го загрозат нашиот гол, но одлучната одбрана успешно ги расчистуваше сите опасни ситуации пред мрежата.

Инаку, во одбраната особено се истакнаа бековите. И Ивковиќ и Михаиловиќ беа извонредни, како во разбивањето на противничките напади, така и во одбивањето на топката. Голманот Јакшиќ беше одличен. Успеваше да одбрани многу опасни топки и да интервенира.

Средниот ред беше нешто послаб. Беше забележана неговата нехомогеност во акцијата, иако поединечно Арсенијевиќ, Стевановиќ и Ѓокиќ беа добри, се гледаше неповрзаност во нивната работа во одредени потези. Сепак, може да се каже дека тие ја завршија својата задача најдобро што можеа. Кога ќе се земе предвид дека тоа е најдоброто место во нашиот тим, сепак треба да се признае дека ова трио дејствуваше со сите свои сили и знаење.

Нападот во својата игра покажа голема ефикасност. Ситуациите што можеше да ги искористи, успешно ги реализираше.

Најдобар играч во нападот на теренот несомнено беше Ивица Бек. Со својата карактеристична продорност и силен полет, успеваше да го поврзе целиот напад и да го води напред.
Во 23. минута од првото полувреме, една заедничка акција на десната страна Марјановиќ – Тирнаниќ заврши со првиот гол за Југославија. Голот го постигна со сјаен шут десното крило Тирнаниќ. Веднаш потоа нашите повторно нападнаа. И седум минути подоцна падна и вториот гол за нас. Овој втор гол го постигна Ивица Бек.

До крајот на првото полувреме играта остана на овој резултат.

Во второто полувреме нашиот тим попушти, се повлече во одбрана, трудејќи се да го зачува резултатот од 2:0. Тимот на Бразил се обидуваше со сите сили да го пробие фронтот на одбраната на Југославија. Тоа му појде од рака во повеќе наврати, и по неколку зачестени напади успеа во 17-тата минута од второто полувреме да го постигне почесниот гол.
Играта заврши со резултат 2:1 во наша корист.

Впечатокот беше величествен. Публиката, која го сметаше Бразил за фаворит, воодушевено ја поздрави победата на Југославија. Нашата колонија на иселеници, која претставуваше значаен дел од навивачите на игралиштето, на раце ги изнесе нашите играчи.

Со оваа прва победа Југославија си обезбеди учество во финалето.

Веста дејствуваше толку силно што во прв момент беше примена со неверување. Мнозинството спонтано и во весело расположение го поздрави овој прекрасен успех на нашите избраници и со тоа јасно докажа колку искрено се радува на оваа величествена победа.

Нашите љубители на фудбалот, а и не само тие, веројатно тогаш за првпат, дури и во најоддалечените делови на земјата, со нетрпение ја очекуваа „Политика“ - поради Монтевидео!

Извонредно Бора Јовановиќ ја долови нашата прва победа во својот втор извештај со наслов „Изненадувањето што Југославија ѝ го приреди на Америка“ и поднаслов: „Нашиот дописник соопштува со какво восхитување е примена нашата сјајна победа над Бразилија“.

Подготвил: Бошко Ѓ. Станишиќ („Темпо“, 1988.)

Извор: Yugopapir
Фото: Yugopapir